Dijital ortamdaki eserlerin telif hakları

Günümüzde teknoloji hızla gelişiyor ve dijital dünya enginleşiyor. Böylesine bir dijital ortam, paylaşıma konu edilen fikri mülkiyet hakkı içeren ürünlerin yönetilmesi ve korunması sorununu da beraberinde getiriyor. Bu anlamda elektronik ortamda bulunan dijital veriler üzerinde hak sahiplerinin haklarının tanınması ve kullanıma izin verildiği ya da kısıtlandığı ölçüde kullanımının sağlanması önem arz ediyor.

Uluslararası boyutta bu konuda bir kaç temel uygulama mevcut. Bunlar arasında, 1996 tarihli Telif Hakları Sözleşmesi (WCT) ile 1996 sayılı İcralar ve Fonogramlar Sözleşmesi (WPPT) ve Avrupa Parlementosu Direktifleri’ni saymak mümkün.

Ülkemizde ise bu konudaki yasa, 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu. Bu Kanun’un ek 4. maddesi birinci fıkrası ise uluslararası sözleşmelerin ve AB direktiflerinin ilgili hükümleriyle uyumlu bir düzenleme.

5101 sayılı Kanun ile FSEK ek dördüncü maddede yapılan değişiklikle hem cezaî hem de hukukî niteliği olan bir sistem getirildi. Bu anlamda hak sahipleri tarafından açılacak tecavüzün önlenmesi, kaldırılması ve tazminat davaları ile hakların korunması amaçlanıyor.

İnternetin önlenemez ve sınır tanımaz gelişimi düşünüldüğünde bilinen koruma sistemlerinin yetersiz kaldığı son derece aşikardır. Bu sebeple, hak sahipleri, kullanıcılar ve dijital ortamdaki tüm aktörlerin durumları ile internetin kendine has yapısı göz önüne alınmak suretiyle daha etkili ve gerçekçi bir yaklaşım oluşturulmalıdır.

Bu suretle,  fikrî hakların korunması ve ihlâllerin etkili bir biçimde takibini yapacak bağımsız ve uluslararası bir sistemin çok daha başarılı sonuçlar elde edeceğini söylemek yanlış olmayacaktır.

Av. Erdal Aksu
HukukiBoyut
Twitter: @AvErdalAksu

Bu yazı Campaign Türkiye Ağustos 2014 sayısında yayınlanmıştır.

Bunları da beğenebilirsin

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.