Freelancer’ları neden benimsemeliyiz?

The Liberty Guild CEO’su Jon Williams, yaratıcı ajansların serbest çalışanlar ile çalışmasının faydalı olacağını ve bunu doğru bir şekilde yapmanın yollarını anlatıyor.

Campaign’de okuduğum bir makalede sözde bir yetenek kıtlığından bahsediliyordu. Ajanslarda bir eksiklik olup olmadığı konusunda tartışabiliriz. Ancak piyasada kesinlikle yetenek sıkıntısı yok, ajanslar yanlış yere bakıyor. Eğer bu konuyu çözebilirlerse büyümenin anahtarı olan “bağımsız” kreatifler, stratejistler, teknoloji uzmanları ve girişimcilerden oluşan küresel bir havuzla çalışabileceklerini de görecekler.

Dışarıda Kool-Aid ajansının kafasını karıştıran inanılmaz derecede yetenekli bir ekip var. Her yaştan, her cinsiyetten, dünyanın her yerinde yaşayan bu insanlar neden saatler boyunca çalışmak zorunda olduklarını ve iş/yaşam dengesini oturtamamalarını anlamıyorlar. Bazılarının özel müşterileri var, bazıları birkaç ajansla çalışıyor, bazıları doğrudan markalarla çalışıyor, bazıları girişimci, bazılarının kişisel projeleri var. 

Genel olarak küresel bir salgın tarafından mutfak masasında çalışmaya zorlanmadılar: Bunları İskoçya’nın kuzeyinde, Fransa’nın batı kıyısında, Endonezya’da bir plajda, Goa’da… kısaca her yerde bulabilirsiniz. Teknoloji 5 yıl önce bile gerçekleşemeyecek bir şekilde küresel yayılıma izin veriyor ve oyunu temelli değiştirdi. Pandemi de bu sürecin hızlanmasında etkili oldu.

Eski işimden ayrılırken Avrupalı bir ​​yaratıcı baş sorumluya heyecan içinde kendi şirket kurma ​​fikrimi açıkladım. Kaşlarını kaldırdı ve şöyle dedi: “Vay canına, yani bunu serbest çalışanlarla mı yapacaksın?” Böyle aşağılayıcı bir üslup kullanmak doğru mu?

Şövalyelerin parlak zırhlar giyip beyaz atlara bindikleri zamanlarda, Free Lances (özgür mızraklar) elit ve kiralık bir savaşçı sınıfıydı. Herhangi bir lorda veya hükümdara bağlı değillerdi. Parayı kim verirse onlara hizmet eder, onlar için savaşırlardı.

İstedikleri yere gittiler ve büyük bir bedel talep ettiler çünkü işleri zekice ve hızlı bir şekilde tamamladılar. Herkes onları istedi. Oldukça havalı, değil mi? Peki bu kelime ne zaman olumsuz çağrışımlar yaptı? Nasıl gözden düştü? Bir işte tam zamanlı olarak çalışmak daha mı iyi? 

Tıpkı kendilerine en iyi davranana (en çok para ödeyenleri kastetmiyorum) bağlılıklarını taahhüt eden şövalyeler gibi, bağımsız çalışanlar da bugün aynısını yapıyor ancak ajanslar bunu anlamıyor. Onlardan nefret ediyormuş gibi davranın, maliyetlerine göre ezin, son dakikada işleri iptal edin, hafta sonu çalışmalarını sağlayın. Böylece artık birçoğu kapınızda sıraya girmeyecek.

“Özgür Mızraklar”la (Free Lances) çalışmanın yolları neler?

– Bu güzel, çılgın, harika insanlar ve sahip oldukları fikirler, hepimizin bu işe başlamamızın nedeni. Süreçlerinizi, dünyanın en iyi bağımsız yeteneklerinin kariyerleri etrafında yeniden oluşturun.

– Onlara hızlı ve doğru ödeme yapın. Pazarlık yapmayın. Size yakışmaz.

– Evet, kültür önemli ama onlarınki, sizinki değil. Büyük yetenekler, artık kendi kaderlerini çizmek istiyor. Ajanslar eskiden sahip oldukları cazibeye sahip değiller, bir teknoloji devinden, bir start-up’tan sahilde yürüyüşe kadar hemen hemen her şey daha çekici.

Lütfen bana bir yetenek eksikliği olduğunu söylemeyin. Aslında sıkıntı, büyüme fırsatlarının nereden geleceğini göremememizde. 

Jon Williams

The Liberty Guild CEO’su ve Gray Group EMEA Eski Yaratıcı Başkanı

 

 

 

Bu yazı ilk kez Campaign Türkiye’nin 110. sayısında yayımlanmıştır.

 

Bunları da beğenebilirsin

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.