Reklam dünyası 11 Eylül’ü konuşuyor

Campaign US Editörü Alison Weissbrot, reklam sektöründeki yöneticilerin dehşet verici 11 Eylül saldırılarına dair hatıralarını canlandırdı ve aktardı.

11 Eylül saldırıları her ne kadar New York’ta gerçekleşse de aslında tüm dünyayı sarsan bir krizdi.

New York’ta reklam sektöründeki sayısız insan her zamanki gibi o gün işlerine gitmişlerdi. Konkurlara, toplantılara, beyin fırtınası oturumlarına ve excel tablolarına gömüldüler. Ancak bir anda, şehri ve tüm dünyayı yeniden şekillendirecek korkunç bir tehditle karşılaştılar.

Uzak şehirlerdeki ofislerde oturanlar bile 11 Eylül’ün şokunu yakından hissetti. Şüphesiz daha önce işi gereği bir kez bile olsa New York’u ziyaret etmiş olan yöneticiler, Amerikalı meslektaşlarını düşündü ve kendi hayatları, evleri için endişelendi.

Saldırıların 20. yıl dönümünü anmak için Campaign US, ülke çapındaki ve dünyadaki reklam yöneticilerinden asla unutamayacakları o güne ilişkin bazı hatıraları derledi.

Eileen Kiernan, Küresel CEO – UM

O korkunç güne dair hâlâ çok canlı anılarım var. Time Inc.’de çalışıyordum ve sabah 9’da acil olmayan bir toplantım vardı. Ofisimde televizyon açıktı ve gelişen olayları takip ederken kötü şeyler olduğunu anlayabiliyordum. Yine de tuhaf bir profesyonel nezaketle, bu saçma sapan toplantıya devam ettik. Bazen düşünüyorum, neden o anda profesyonel nezaket devreye girdi? Geriye dönüp bakınca gülünç görünüyor. Umarım bundan sonrasında sonsuza kadar nezaket yerine doğru olanı seçmeyi öğrenmiş oluruz.

John Osborn, CEO – OMD USA

Eşim ve ben, ilk uçak çarptığında West 77th Street’teki dairemizden işe gitmek için bir taksiye binmiştik. O dönemlerde akıllı telefonlar olmadığı için neler olup bittiği hakkında hiçbir fikrimiz yoktu ve ülkenin geri kalanı gibi ilk başta bunun trajik bir kaza olduğunu düşündük. Eşim Time Warner’daki, ben ise BBDO’daki ofislerimize vardığımızda korkunç bir şeyin ortasında olduğumuzu biliyorduk. 

Ofiste herkes televizyonun etrafına toplanmış, gelişen olayları dehşet içinde izliyordu. 6. Cadde’de trafiğe rağmen hızlanan acil durum araç sirenlerinin kederli bir film müziği oluşturduğu sahne vardı. O gece bu araçların birçoğunun, itfaiyecileri Batı 77. cadde istasyonundan taşıdığını fark ettim. Hiçbiri bizim sokağımıza geri dönemedi. O gün öğrendiğim ve asla unutmayacağım iki ders:

  1. Gerçek liderlik testi, kriz anlarında nasıl liderlik ettiğinizdir: Takip eden günlerde BBDO harap olmuş bir şehri iyileştirmeye yardım etmek için harekete geçti. Saldırıdan yaklaşık bir hafta sonra, şehrin ruhunu yeniden canlandırmak amacıyla bir kampanya oluşturmak için ekip kurduk. Bu çaba “New York Mucizesi” oldu. Bugüne kadar üzerinde çalıştığım ve en çok gurur duyduğum en iyi ve en önemli proje olarak duruyor.
  2. Bir şehir diz çöktüğünde, onu ayağa kaldırmak için çok fazla yardıma ihtiyaç var: Saldırıyı izleyen günler, haftalar ve aylar boyunca sergilenen özveri ve empati, şehrin ne kadar farklı olduğunu anlamamı sağladı. Amerikan Kızılhaçı gibi yardım kuruluşlarının çabaları olmasaydı, sonuç alınamazdı. Birkaç dakika içinde Kızılhaç yardım sağlamak için harekete geçti ve çalışmaları yıllarca devam etti. Gönüllülerin yorulmadan çalıştıklarını görmek, son dokuz yıldır Greater New York Bölgesi Yönetim Kurulu Başkanı olarak hizmet etmekten gurur duyduğum ARC’ye dahil olmak için beni teşvik etti.

Jonathan Schoenberg, Yaratıcı Yönetmen/Ortak – TDA Boulder

O gü  aynı evi paylaştığım birini kaybettim. Daha dün gibi aklımda. Çok trajik. Finans sektöründe çalışan ve bir sürü cenazeye katılan yakın arkadaşlarım vardı. Bir New Yorklu olarak, hâlâ unutamıyorum.

11 Eylül, reklam dünyasında medyayı değiştirdi diyebiliriz. 24 saatlik haber akışı ve beraberinde getirdiği her şey hızlandı. Ülkemizde sürekli gelişen ırkçı eğilimler ve o zamandan beri gördüğümüz milliyetçilik de öyle… Bugün orada yaşamayan yerli bir New Yorklu olarak, ne zaman şehir merkezine gitsem sürekli o günü düşünüyorum.

Katie Keating, Kurucu Ortak – Fancy

Birtakım gecikmelerden ötürü nişanlım ve ben 22 Eylül 2001’de New York’ta evlenmeyi planlamıştık. Saldırılardan sonra tekrar ertelememiz gerektiğini düşündük. Papaza, bu süre zarfında kayıp yaşayan aileler olabileceğini söylediğimizde, düğünü planlandığı gibi yapmamız gerektiğini söyledi. İnsanların kutlamalara, iyiliğin ve sevginin onaylanmasına ihtiyacı vardı. 

David Stevenson, CEO – Two by Four

O sabah, ikinci uçak Güney Kulesi’ne çarpmadan hemen önce ofise geldim. Kuzey kulesinin tepesinde çalışan arkadaşlarını düşünen genç bir finans yöneticisinin yüz ifadesini hiçbir zaman unutamayacağım. Yaklaşık 700 mil ötede Chicago’da bile büyük bir üzüntü yaşadık. O gün sırf işe gittikleri için hayatını kaybedenlerin yasını tutmaya devam ediyoruz.

Ron Lewis, Grup Yaratıcı Yönetmeni – Gray

O gün ülkede değildim ama bir ay sonra şimdiye kadar bindiğim en boş uçakla ABD’ye taşındım. Uçuş görevlisi bana istediğim yere oturmamı söyledi. 11 Eylül’de uçak ilk kuleye çarptığında Barbados’taki evimde haberleri izliyordum. Olanlar çok korkunçtu. Barbados’taki en yüksek bina yaklaşık 11 katlı, bu yüzden New York’a geldiğimde yaşanan olayın büyüklüğünü daha fazla hissettim.

Alison Weissbrot

Campaign US Editörü

 

 

 

Bu yazı ilk kez Campaign Türkiye’nin 117. sayısında yayımlanmıştır.

Bunları da beğenebilirsin

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.