Gerçekten ait hissedebilmek

Reach’ten Jenny Shevlin meslektaşlarla iletişim kurabilmenin harika olduğunu düşünürken bir yandan da gündeme şu soruyu taşıyor: “Ortak noktanızın çok az olduğunu veya hiç olmadığını fark ederseniz ne olacak?”

Geçen hafta Sosyal Mobilite Komisyonu’nun yaratıcı sektörler için araç kiti lansmanı yapıldı. Daha düşük sosyo-ekonomik geçmişe sahip insanlar için iş yeri engellerinin nasıl belirleneceği ve kaldırılacağı konusunda rehber olması açısından önemliydi.

Reklam sektörü için durum oldukça vahim. Yapılan son araştırmalara göre; sektör, işçi sınıfına ne kadar “izin” verirse versin (reklam ve pazarlamada çalışanların sadece %23’ü işçi sınıfından geliyor) hâlâ bu işçi sınıfına katılanların, yaratıcı mesleği yöneten “baskın” orta sınıf kültürüne boyun eğmelerini bekliyoruz.

Sheffield’da işçi sınıfından bir aileden geliyorum ve 10 yıl önce taşınmış olmama rağmen, hem benim hem de dünyanın sürekli değiştiğine tanık oluyordum. Büyürken, medya ve reklam dünyası benim için büyük ölçüde bir bilinmezdi ve kesinlikle buranın bana uygun bir yer olduğunu düşünmüyordum.

Kuzey aksanım oldukça güçlü (ya da en azından o zaman öyleydi) ve çalışma arkadaşlarımın uzun o’lar ve sert a’lar ile konuşmalarını, bazı kelimeleri söyleme şeklimi taklit etmelerini sağladım. Elbette biraz şakayla karışık anlatıyorum fakat kariyer basamaklarını tırmanmaya çalışırken, söylediğiniz şeyi komik bir şekilde söylemek yerine insanların dinlemesini tercih edersiniz.

Bir de para meselesi var; işe başladığınızda maaş gününü beklemek ekstra bir stres yaratır mı, eski yıpranmış ayakkabıların yerine yeni bir çift ayakkabı alabilir misin, öğle yemeğini karşılayabilecek misin, patronun seni davet ediyor mu? İş sonrası içkileri bile sen kendin mi alıyorsun? Çoğu insanın çalışma dünyasına girişinin temel unsuru ama benim için bu bile bir endişe kaynağı. Meslektaşlarınızla ve üst düzey personelinizle iletişim kurma şansını kaçırıyor musunuz yoksa ödeme yapmaktan taktiksel olarak kaçındığınız için alay konusu olma riskini alıyor musunuz? Ben ikincisini seçtim ve belki de otlakçılıkla ilgili alay konusu olmayı bertaraf etmiş oldum.

İletişim kurabilmek harika ancak ya ortak hiçbir şeyiniz olmadığını hissederseniz?

Düzenlenen muhteşem etkinliklere katılmaktan kesinlikle şikayet etmek istemiyorum. Bir gece için daha lüks bir hayat yaşıyormuşum gibi davranmak heyecan vericiydi. Ayrıca ertesi gün annemi telefonla aramayı ve onunla mutluluğumu paylaşmayı seviyorum. Ancak bu sosyal deneyimler, kendinizi nasıl gördüğünüzü ve aidiyet duygunuzu etkiler. Daha alt sınıftan gelen yeni başlayanlar, bir yardım müzayedesinde teklif vermek için 400 sterlinleri varmış gibi davranmak zorunda olduklarını hissediyorlarsa, gerçekten olmak istediğimiz eğlenceli, açık fikirli, yaratıcılığa dayalı bir sektör mü oluyoruz?

Reklam dünyasını herkes için daha kapsayıcı hale getirmek

Reach’in 2019 teknik raporunda belirtildiği gibi, reklamverenler ve çalışmalarımız aracılığıyla konuştuğumuz insanlar arasındaki uçurum çok büyük. Reach’te bu konuyla ilgili çalışmalara başladık ve ilk sosyal mobilite ağımız ReachPotential’ın eş başkanı olmaktan inanılmaz gurur duyuyorum. Özellikle ırk, engellilik ve cinsiyet gibi diğer çeşitli özelliklerle çok sık kesiştiği için sosyal mobilitenin D&I stratejimizin önemli bir parçası olması gerektiğini biliyoruz.

İş gücümüz hakkında veri topluyoruz ve kıyaslama yapıyoruz. Şimdi nerede olduğumuzu ve sonra nereye gitmemiz gerektiğini biliyoruz. Aynı zamanda daha az avantajlı geçmişe sahip çocuklara kapılarımızın açık olduğunu göstermek için bir sosyal yardım programı başlattık. Bu hafta Mirror’ın editoryal konferansını 100’den fazla öğrenciye açıyoruz.

Daha yapacak çok şey var. Sosyal yardım programları, sorunun yalnızca yarısını ele alır. İş yerlerimizde reklamcılığı; kendilerini şanslı hissetmek ve gerçekten oraya “ait” insanlarla aynı fikirde olmak yerine, işçi sınıfından insanların gerçekten başarılı olmaları ve hatta birçok konuda liderlik etmeleri amacıyla bir kariyer yolu haline getirmek için ne yapabiliriz?

Yazılı olmayan toplumsal kuralları baştan ele almalı ve sorgulamalı, gerektiğinde yeniden yazmalıyız. İster gider sistemlerini elden geçirmek ister kariyer için başlangıç ​​burslarını daha yaygın hale getirmek isterse stajyerlerimiz ve gençlerimize daha fazla dikkat etmek olsun; paranın tabu bir konu olmadığı ortamları teşvik etmemiz ve daha iyi finansal destek sağlamak için sistemler kurmamız gerekiyor. Bu konuda meslektaşlarımız için mentorluk yapıp, onlara iyi bir eğitim sağlayabiliriz. 

Jenny Shevlin

Reach Buluş/Erişim Çözümleri Planlama Direktörü ve ReachPotential Sosyal Mobilite Meslektaş Network’ü Eş Başkanı

 

 

Bu yazı ilk kez Campaign Türkiye’nin 118. sayısında yayımlanmıştır.

Bunları da beğenebilirsin

Cevap bırakın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.